Son zamanlarda kendimde fark ettiğim bir şey var:
“Değerli olanın” değeri ile ilgili…
Değer kaybolmuyor.
Yaratıp büyüttüğünüz, hayat verdiğiniz “değer”, siz olsanız da olmasanız da yaşamını sürdürebiliyor.
Üstelik çoğu zaman sizin içinizde…
Ama görünmez hale gelebiliyor.
Yıllarca bir sektör sisteminin içinde, kararların alındığı, sonuçların üretildiği yerlerde, kıtalar arası çalıştıktan sonra…
Bir gün o sistemin dışına çıktığınızda ilginç bir şey oluyor.
Aynı kişi olmaya devam ediyorsunuz.
Aynı deneyim, aynı bakış açısı, aynı refleksler…
Ama görünürlüğünüz kayboluyor.
Ve bir süre sonra insan kendine şu soruyu sormaya başlıyor:
Yoksa içinde bulunduğum zemin mi?
Yoksa yansımayı tutan zeminin yalıtımı mı?
Belki de mesele hiçbir zaman “yetenek açığı” değildi.
Belki de mesele, şirketlerin değeri nerede ve nasıl ölçtüğüydü.
Global yapıların içinde lokal sentezlerle oluşan bir kültür vardı.
Ama çoğu zaman tanımlanmadı.
Değişti, ama farkları anlaşılmadı.
Ta ki globalin istediği bazı değerler ölçülmeye başlayana kadar…
Ben bu sektöre başladığımda “ölçülebilirlik” neredeyse yabancı bir kavramdı.
Buna soyunan şirketlerin cetvelleri bile aynı uzunlukta değildi.
Bugün bunların çoğu global standartlara oturdu.
Ama hâlâ şu gerçek değişmedi:
sistemin gördüğü profil her zaman aynı kişi olmayabiliyor.
Ve zemin değiştiğinde, değerin ifadesi de değişiyor.
Belki de bugün asıl mesele şu:
Şirketin üzerine göre dikilmeli.
Zemin değiştiğinde, neyin kısa neyin uzun kaldığını ancak güçlü bir kültür açıklayabilir.
Eğer değer üretimi global de olsa hâlâ “fason” bir anlayışla ilerliyorsa…
Eğer işe alım ve kariyer süreçleri kopyala–yapıştır ilerliyorsa…
O zaman bu değerin görünür olması çok zor.
Evet, zemin değişiyor.
Ve değişmeye devam edecek.
Ama değer gerçekten size göre dikilmişse ve bir kültürün parçasıysa…
Hâlâ görülebilir.
Peki siz?
kendinizi nasıl yeniden görünür kılıyorsunuz?
